NAZANNESİ

SEVGİNİN ÖNÜNDE EĞİL..

19 Nis 2012 17 Yorum

by Evrim in ALINTILAR, YAZDIKLARIM

Naz’ın okuldan geldiği bir akşamüzeriydi, daha girer girmez ikinci cümlesi, "Anne biliyor musun …..…. annesini sevmiyormuş! " dedi.. O minik suratına kocaman geldi, o gözler.. Durdum, düşünmeye başladım.. İçimden yargılamak da, onaylamak da gelmedi. Öncelikle şuncacık çocuktu bunu söyleyen, nasıl bir düşünceyle demişti tanrı bilir? Art niyet arayacak halim yoktu.. Sonra bir an başka ebeveynlerinde aynı duyarlılığı gösterip göstermeyeceğini düşündüm.. Yoksa, " Aaaa hiç hoş değil, hemen arkadaşını uyarsaydın gibi.." bence abuk sabuk şeyler mi derlerdi?

Bir an kasvetlendim..

Yolun bu kadar başıyken beni neler bekliyor diye..

Elbette anne / babalarımız canımız ve keşke her çocuk her insan tıpkı bizim arzu ettiğimiz gibi olsa, davransa, konuşsa, düşünse değil mi? Ama işte tornadan çıkmıyoruz hiçbirimiz, melek gibi olalım, şöyle davranalım olmuyor ne yazık ki.. Gerekliliğide ayrıca tartışılır tabii bu arada..

Fakat konuya dönersek, çocuğum benden cevap bekler, bekledi.

Ben susmaktan, sessiz kalmaktan yana yaptım seçimimi ama şimdikiler öyle çocuk değil.. Onay bekliyor, red bekliyor illaki bir şey bekliyor.

" Ne kötü di mi anne? Öyle denmez di mi anne? " diye sordu Naz..

" Kötü değil Nazcım, belki söylemek istemediği bir şeyi söylemiştir, yanlışlıkla olur bazen öyle şeyler. Fazla üzerinde durma.." demekle yetindim, az daha büyük olsa bu konuda kitap yazabilirdim, kendimde o potansiyeli gördüm. Kızıma insanları yargılamaması gerektiği konusunda saatlerce konuşabileceğimi fark ettim. Çünkü devrin çocuklarında üzülerek gördüğüm en bariz şey bizim nesle ciddi fark atan biçimde şekilci ve acımasız olmaları. Çocuktur acımasızdır, alaycıdır deyip geçmemeli insan. Çocuk melektir, merhametlidir, saftır en azından benim bildiğim, inandığım öyle olmalıdır.

Elde olmayan sebeplerle, etkenlerle kirleniyor beyinleri fakat elde olan kısmına müdahale etme şansımız her daim var yeterki çuvaldız kadar iğneyi batırmakta da aciz hissetmeyelim. Ama bana dokunmayan yılan dedikçe iyiye gitmiyor hiçbir şey..

Çocukları giydirip, kuşatıp doğum gününlerine taşımakla, hafta içi, hafta sonu etkinliklere taşımakla olmuyor iyi ebeveynlik ne yazık ki. Ahh keşke olsa ne kolay olurdu işimiz.. Öyle sosyallik de olmuyor.. Sor çocuğuna istiyor mu, he desin, hazırla kap götür, sal partinin içine sen de çan çan yap orada.. Düzen hep aynı hatta mekanlar dahi.. Tanrım bir de adına sosyallik demiyorlar mı? Yahu zaten bildiği on küsür arkadaşını görüyor, yaptığı oyunları yapıyor, kremalı şeyi yiyor yemiyor, terliyor geliyor.. Haydi daha orijinal olanlarında da farklı bir iki şey daha yapsın, organik yiyeceklerden yesin.. Bu mudur sosyallik?

Doğumunun günü en özeldir oysa..

En özeller ile geçer..

Genel geçerler ile değil..

Aman neyse konu bu da değil..

Şimdi arıza lapinler bu konuya da atlar hemen, "Ama Evrim sen de… " Buyrun atlayın hayat sizlerle ve size rağmen güzel zaten..

…

Sürüden ayrılıp şöyle etrafa bakabilirsek her şey çok güzel olacak..

Kararında ve kıvamında olan her şey..

Oysa biz hep uçlardayız, ya dibine vuruyoruz teknolojinin çocuk kalkamıyor tv önünden, bırakamıyor i-pad’i elinden ya da hepten tofu ailesine bağlıyoruz kendimizi.. Organik besleneceğiz diye deli deli hareketler, –yanlış anlamayın sakın ben de ne kadar özenliyim bilen bilir- toprağa basacak eve girecek diye gerilim azaltacağına hepten çocuğu germeler, doğa ile iç içe olacak diye, trend ya çocuk daha 1 yaş ancak olmuş hemen hafta sonu kamptır, trekking tir organize etmeler.. Komik..

Doğal olmayan, işin doğasında olmayan her şey karşıdan bakınca ancak sırıtıyor bilmem anlatabiliyor muyum?

Oysa biriciklerin an itibarıyla öğrenmeleri gereken en önemli şey, yaşayan, nefes alan her şeyi SEVMEK.. Evet sevmek.. Gerisi çorap söküğü… 

Pompalarından arınmış, birbirinin aynı olmayan ebeveynler diliyorum vatana millete gerisi gelir belki..

Ben

ps1: twitter da çoktan paylaşmıştım.. şimdi sıra sizde..

" bütün insanları dostun bil, kardeşin bil kızım

sevginin ürünüdür insan nefretin değil kızım,

zulmün önünde dimdik tut onurunu, sevginin önünde eğil kızım."

A.BEHRAMOĞLU

ps2: bu şarkıyı çok sevdim, dilerim filmde öyle olur.. gideceğim..

ÖPÜN ÖPÜN…

14 Nis 2012 29 Yorum

by Evrim in ALINTILAR, YAZDIKLARIM

Aslında bu alıntı ‘sevgili gününe’ yayınlanmayı istiyordu ama o günü protesto ettiğimden…

Her neyse biz günümüze dönersek burada yazanlarında sadece güne özel olmadığını kavrayacağız zaten.. Hani saklı hedefimiz de bu aslına bakarsanız..

Üstelik çaktırmadan Piki uygulaması bile yapmış olacaksınız!

Tensel temasın nelere kadir olduğunu hepimiz çok iyi biliriz mutlaka, eh öpüşlerin nelere bedel olabileceğini varın siz düşünün..

Ama tabii yerinde öpüşler..

Artık öyle boş boş öpmeye son!

Dilerim uygulayabileceğiniz bir ‘sevgi insanı’ ile birliktesinizdir ve birbirinizin tadına vara vara uygularsınız..

Sevgiyle..

Öperim Ben

Sevgiliye Verebileceğiniz En Romantik Üç Öpücük

Şubat 2012

Bu üç romantik öpücüğü sadece Sevgililer Gününde değil, sıkça sevgilinize verin.

Partnerinize arkadan sarılarak yanağının bir tarafına uzun süreli bir öpücük kondurun. Gözkapaklarını hafifçe öpün. Bırakın dudaklarınız bir süre sevgilinizin göz kapakları üzerinde kalsın. Sonra kalbinizi kalbinin üzerine koyacak şekilde hafif çapraz sarılın. Bu pozisyonda bir süre kalırken içinizi sevgilinin kokusuyla doldurun. Çok yavaş, hafif dokunuşlarla sevgilinizin bacaklarını yanlardan kavrayarak dizlerinin arkasını öpün.

Bu özel öpücük yerleri bedenin hem meridyen sistemini, hem belli nörovasküler noktalarını uyararak sevgililer arasındaki sevgi akışını canlandırıyor.

İlişkiniz tazeyse aranızdaki bağı güçlendiriyor. İlişkiniz biraz romantizmini kaybetmişse ya da fiziksel ilişkinizde bir azalma olmuşsa uyuyan arzularınızı uyandırıyor.

Üç öpücük, özellikle uzun zamandır birlikte olan çiftler için harika bir PiKi (Bütünsel Kinesiyoloji) uygulamasıdır.

Çiftlerin içindeki sevgi ateşinin yeniden alevlenmesini ve enerji akışının canlanmasını sağlıyor.
Nöronlar aracılığıyla kalpten beyne giden mesajlar, beyinden kalbe giden mesajlardan katbekat fazladır. Bu öpücükler kalbin beyne gönderdiği mesajları da hızlandırarak sevgi enerjisini daha çok hissetmemizi ve çevremize yaymamızı sağlıyor.

Öpücükler, sevginin bilgeliğini ve iyileştirici gücünü de harekete geçiriyor. Auramızı genişletiyor, kalp çakramızı güçlendiriyor.

Erkekler! Özellikle sözüm size. Bu öpücükleri sevgilinize yatak odasında elbette verebilirsiniz ama lütfen yatak odasıyla sınırlamayın öpücüklerinizi. Romantizm için cinsellikle bağlantı kuramayacağınız yerlerde kondurun öpücüklerinizi… Örneğin; baş başa yemeğe çıkmadan önce, mutfakta, salonda… Diz arkası öpücüğü hariç diğer ikisini her yerde verebilirsiniz; parkta, sahilde. Etrafta kimse yoksa üçüncü öpücüğü de verin derim. (Kalabalık ortamlarda bu öpücük yanlış anlaşılabilir de.) Kadınlarınızı çok mutlu edersiniz. Bu da size mutluluk olarak döner.

Kadınlar ve erkekler! Üç romantik öpücüğünüzü sabahları işe gitmeden önce sevgilinize verin. İkiniz de güne harika bir başlangıç yapmış olursunuz. Bu enerji akşam yatak odanıza da yansıyacaktır.

Sevgiliniz şu anda yanınızdaysa daha ne duruyorsunuz? Hadi.

Sevginin sıcacık öpücükleri ile hoşça olun.

Nil Gün

http://www.kuraldisidergi.com

HER ŞEY ÖĞRETMENDE Mİ BİTİYOR YOKSA?

24 Mar 2012 18 Yorum

by Evrim in ALINTILAR, YAZDIKLARIM

Fazlasıyla ilgi alanımda, yazsam yazarım satırlar dolusu lakin o kadar zamana karşı yarış halinde anlar geçirmekteyim ki, şunu yayınlama sırasına koymuş, üzerine bir de hatırlatma kurmuşum.. Hani yoksa blogun hali nice olacak..

Kadın iyi ki bir taşınıyor olmasın, habire bir hafta öncesinin yazısı kalmasın diyedir bu iyi niyetli çabam..

Ben

ÇOCUĞUNUZ ETKİN DERS DİNLEMENİN YOLUNU BİLİYOR MU?

Kural Dışı Dergi Mart 2012

Banu Uzkut Onuk

Aileler okul ve öğretmen seçimlerinde çocukları için en iyisini yapmaya çalışıyorlar. Peki, en iyi okullarda, en iyi öğretmenlerle öğrenen çocuklar bile neden takviyeye; özel ders almaya ihtiyaç duyuyor? Okulda anlatılan derslerden neden yeteri kadar yararlanamıyorlar?

Bunun temelinde yatan faktörlerden biri dersi yeterince etkin dinleyememeleri. Öğrenciler sınıfta öğretmenlerini daha etkin dinleyebilseler, derslerini daha iyi anlayabilir, ailelerine ve hobilerine daha çok zaman ayırabilirler.

Bilim insanları Almanya’da bir deney gerçekleştirmiş. Bir öğretmen sınıfta konuyu asık suratla, hiçbir espri yapmadan öğrencilere anlatıp çıkıyor. Dersten sonra konuyla ilgili testte öğrencilerin başarı oranı yüzde altmış. Daha sonra aynı öğretmen, derse girdiğinde öğrencilerden ağızlarına bir kurşunkalem almalarını ve ısırır gibi ders boyunca ağızlarında tutmalarını istiyor. Öğrencilerin ağzında kalem varken öğretmen dersi aynı şekilde anlatıyor. Dersten sonra konu ile ilgili yapılan testte başarı oranı yüzde yetmişe çıkıyor. Deneyin üçüncü aşamasında öğretmen dersi güler yüzle anlatıyor ve dersin on beşinci dakikasına doğru bir de espri yapıyor. Çocuklar gülüyor, öğretmen konuyu dağıtmadan anlatmaya devam ediyor. Dersten sonraki testte başarı oranı yüzde seksene çıkıyor.

Bilim insanlarına göre, ağzın kenarlarının kulaklara yakınlığı ölçüsünde öğrencilerin dikkati artıyor. Onun için çocuklar sınıfta espri yapan öğretmenlerin derslerini daha dikkatli dinliyorlar. Gülümseyerek dinlenen derslerde dikkatleri artıyor. Bizler de uzun bir konferansı espriyle süsleyen konuşmacıyı daha keyifle ve dikkatle dinlemez miyiz?

Öğrencilerin dersi daha iyi dinleyebilmeleri için öğretmenlerini sevmeleri de gerekir. Tabii ki her öğretmeni çok sevemeyebilirler ama öğretmenle ilgili bakış açılarını olumluya çevirebilirler. Çocuklarının yanında öğretmen ya da okul aleyhinde konuşulmamalıdır. Anne babalar bazen “Biz de o öğretmenini hiç sevmedik ama sen dersini çalış” gibi yorumlar yaparak farkında olmadan çocuklarının motivasyonunu düşürürler. Oysa tam tersine çocukların öğretmenlerini sevmeleri için ortam hazırlanmalıdır.

Bir danışanımın İspanyolca öğretmeni değişmişti ve yeni öğretmeni sevemediği için İspanyolca dersindeki başarısı düşmüştü. Öğretmeni hakkında hep olumsuz konuşuyordu. Ondan o hafta ödev olarak öğretmeninde beğendiği on özelliği bulmasını istedim. Başta “Bulamam” demişti ama ödev gereği bakış açısını olumluya odaklamış olduğu için bir hafta sonra “Ayakkabıları çok güzelmiş” türünden de olsa, beğendiği özelliklerini sıralayabilmişti. Bakış açısı değişince notları da tekrar düzelmişti.

Derste konsantrasyonu artırma teknikleri

Ders sırasında konsantrasyonu arttıracak bazı basit teknikler kullanılabilir.

Derslerde öğretmene odaklanarak daha dikkatli dinlemek için öğretmenle göz kontağı kurmak önemlidir.

Öğretmenin gözleriyle ağzı arasındaki hayali üçgene bakmak ya da dikkat dağıldığı zaman öğretmenin yüzünde büyük bir analog saat hayal edip saati gözle takip etmek de işe yarar.

Kulakların kenarları, kulakların başla birleştiği yerler, kulakmemeleri ve boynun birinci omurunun ovulması da dikkatimizi toplamamıza yardımcı olan önemli akupunktur noktalarıdır.

Son olarak, öğrencilerin öğrenme yöntemleri farklı olduğu gibi dersi etkin dinleme yöntemleri de farklı olabilir.

Bazı öğrenciler için bir gün önceden konunun özetine bakmak, onları dersi dinlemeye hazırlar.

Bazı öğrencilerin dikkati, dinlerken not tutarlarsa artar.

Bazı öğrencilerin dinlerken resim çizmesi, kalem çevirmesi, dikkatlerini toplamalarına yardımcı olabilir.

Her çocuğun özel olduğunu hep hatırlayarak, onları dersi etkin dinleme teknikleriyle desteklemeli ve farklılıklarına saygı göstermeliyiz.

http://www.kuraldisidergi.com

TAMAMA ERMEK..

17 Mar 2012 19 Yorum

by Evrim in ALINTILAR, YAZDIKLARIM

Ne yazdığı değil, ne çağrıştırdığı önemli benim için.. Beni hangi noktadan hangi noktaya taşıdığı.. Bana göre kilit nokta; ‘içeriden düzeltme’ yapılması gerekirken yapılmaması ve ne yazık ki dışı ambalajlı bir dolu varlıkla aynı havayı solurken duyarsız kalamıyor olmak. 

Samimiyetsizlik ile mesafeli olmanın yer değiştirip durduğu bir gezegen bu, ne acı.. Olumlu değişimin başım üzeri yeri varda, özden koparan şeylere seyirci kalıyoruz ona çok içerliyorum.. 

Hep farkında olmak, iyiliğe bağlanmak üzere..

Ben

BU HASRET BİZİM

Kuraldışı Dergi Mart 2012

Defne Suman

Bizim devrin devrimi benliklerin evrimi olsa gerek.

Her devrin gençleri içine doğdukları düzeni yıkıp, yenisini kurmak için heyecanlanırlar. Gençlerin heyecanı ve dönüşüme inancı hep aynıdır ama her devrin devrimi önceki kuşağınkinden farklıdır. Bizimki toplumsal değil, bireysel boyutta gelişen bir devrim ama bütün toplumu etkiliyor.

Hindistan’da kaldığım aşramda Yoga Felsefesi dersi veren hocamız söylemişti: Bu âlemin devranı her bir ruh aydınlanana kadar sürecek.

Kısacası herkes er ya da geç tamama erecek. Her insanın özünde iyilik var. Bütün mistik ekoller bu konuda hemfikir. Bazı insanlar o iyi özleri ile haşır neşir yaşıyorlar, bazılarındaysa hatlar kopuk. Her halükârda öz orada orta yerde duruyor. Hatlar tamir olduğunda, her benlik özüne -iyiliğe- bağlanacak ve bütünlüğün farkına varacak.

Kişinin kendini daha iyi ve daha mutlu bir hayata doğru taşıma çabası, elbette çağımıza has bir durum değil. Bütün insanların nihai amacı zaten mutlu olmak. Mutluluğun dış dünyanın değil de iç dünyanın dönüşmesi sonucunda geleceğine dair inanç insanlık tarihi kadar eski.

Şimdi ne değişti o halde?

Eskiden bu inanç, marjinal bir şeydi. Dağlardaki keşişler, manastırlardaki rahipler, tekkelerdeki dervişler mutluluğu içe dönüp ararlardı. Bugün içeriden “düzeltme” yapmadıkça, dış dünyanın sonsuz imkânlarının sultanları bile mutlu etmediği hepimiz tarafından bilinen ve kabul edilen bir gerçek haline geldi. Mutlu olmak için kendimizi tanımamız gerektiğini anladık. Annelerimizin çağındaki, “ben deli miyim ki terapiste gideyim?” görüşü bizim kuşağımızda, “kendi hakkımda bilmediğim bir şeyler var ve bu işin uzmanı benliğimin karanlıkta kalmış köşelerine ışık tutabilir”e dönüştü.

Benliklerin evrimi bir süreç ve bu süreçte hepimiz aynı noktada durmuyoruz. Bazılarımız kendini daha iyi tanıyor; eksikliklerimizi giderme konusunda daha fazla yol almışız. Ama kendimizi geliştirmek için çalışıyoruz diye, kendine bakmayan birinden daha üstün, daha haklı bir yere de gelmiyoruz. Hatta yoga, meditasyon yapıyor, sağlıklı besleniyor, şiddetsiz iletişim dili kullanıyoruz diye kendimizi diğerlerinden üstün görmeye başlarsak, benliğin evrimi bütüne doğru değil, ayrılığa doğru dönüyor.

Benliklerin evrimi skalası

Benliklerin evrimi skalasının alt ucunda kendini herkesten ve her şeyden ayrı gören “yalnız insan” var. Bu noktada insan o kadar yalnız ki, diğer insanların kendisi gibi acı çekebileceğini bile anlamıyor. Modern psikolojinin psikopat/sosyopat olarak tanımladığı hastalar skalanın bu ucunda duruyor.

Ondan biraz yukarıda, diğerinin bir iç dünyası, kendine has bir düşünce sistemi olabileceğini anlamayan yalnızlar var. İnternete girdi diye karısını bıçaklayan adam bu grupta mesela. Ötekini kendisi gibi bir insan olarak göremedikleri için onların yaşamına saygı ve değer vermiyorlar. Bu ayrılık; korku, yalnızlık ve mutsuzluk getiriyor.

Skalanın diğer ucunda, en yukarıda, “ermiş” duruyor. Sağlıkları dâhil, ellerindeki her şeyi kaybetseler de dengelerini kaybetmeyen mutlu insanlar bunlar.

Geri kalanlar, yani bizler, aralara sıralanmışız. Skalada “yalnız insan”dan “ermiş”e yaklaşmak, diğerlerine oranla daha mutlu, daha tatminkâr, daha tamam hayatlar yaşadığımızın işareti. Bu skalada yerimizi belirleyen şey diğer canlılarla kurduğumuz ilişkilerimiz. Ve tabii kendimizle.

İçinizdeki saygı ve sevgi pınarı ne kadar gerçek?

Geçenlerde şöyle bir şey okudum: İnsanlara ne kadar saygı gösterdiğinizi anlamak için tanımadıklarınız ile telefonda konuşurkenki tavrınıza bakabilirsiniz, diyordu yazıda.

Kategorik olarak sinir olduğumuz insanlar var ya, hani çağrı merkezlerinde çalışanlar. Hani bizi kızdırmak, çıldırtmak ve yardım etmek bir yana, hayatlarımızı zorlaştırmak adına kurulmuş bir ordu çağrı merkezi görevlisi… Daha fenası da var: tele-pazarlama amaçlı arayanlar. İşte onlarla konuşma biçimimize bakıp, içimizdeki sahici sevgi ve saygı pınarı hakkında bilgi sahibi olabilirmişiz. Bu insanların hakkımızdaki düşünceleri zerre kadar önemli değil ya, onlara ağzımıza geleni söyleyebiliyor, onları azarlıyor, eleştiriyor ve hatta telefonu yüzlerine bile kapatabiliyoruz. (Yani ben yapıyorum en azından.) İşte o konuşmalar benliğin evrimi skalasındaki yerimi gösteriyor.

Bir başka araştırmaya göre de insanın en yakınına ve en uzağındakine tavrı en az maskelenmiş olan kendisini yansıtıyormuş. Ana-babamıza, eşimize, çocuğumuza davranışlarımız ile tele-pazarlama görevlisine davranışlarımızda ortak noktalar varmış. Her iki ilişki de kendimiz ile kurduğumuz ilişkinin aynası imiş. Arada kalan insanlara ise sahici kendimizden çok, maskemizi göstermeye yatkınız. Ortadakilerin bizi beğenmesi ve değer vermesi çok yakındakilerden ve en uzaktakilerden daha önemliymiş.

Skalanın “yalnız insan” yöresinde yaşayanlar sadece başkalarından değil, kendilerinden de kopuklar. Kendileri ile yüzleşmekten korkan insanlar, kendilerini es geçerek başkalarına odaklanıyorlar. Büyük gruplar karşısında fedakâr davranıp, yakın ilişkilerinde sert ve yargı dolu olabiliyorlar. Ya da kendilerine bakmamak için bütün enerjilerini başkalarına -çocuklarına, işlerine, kocalarına- harcayabiliyorlar.

Bizi yetiştiren kuşağın kavgacı tabiatında ben biraz da bu kendiyle yüzleşme korkusunu görüyorum. Artık 60′lı yaşlarını süren 68 kuşağının bugün bile savunmaya, tartışmaya, zıtlaşmaya ne kadar yatkın olduğu gözümden kaçmıyor. Birbirleriyle, trafikte diğer sürücülerle, iş yaptıkları insanlarla kavga etmek normal bir şey onlar için. Mücadelenin yüceltildiği, davaya hizmet etmenin mutlu olmaktan daha önemli olduğu bir devirde gençliklerini yaşadıkları için mi? Kavgalarını doya doya edemedikleri; sindirildikleri; kaçmak zorunda, sürgünde yaşamak zorunda bırakıldıkları için mi? Kim bilir? Sahiden öfkeliler mi yoksa kavgadan başka iletişim yolu bilmiyorlar mı? Bilmiyorum.

Politika veya toplumsal hareketlerle ilgisi olmayan insanlar bile çağın rüzgârlarından etkileniyor. Biz 60′larda, 70′lerde ve 80′lerde doğanlar, kavganın popüler iletişim dili olduğu ailelerde, toplumlarda büyüdük. Şiddeti bu kadar normal karşılamamız, salonlarımızın arka planında dırdır eden ”tartışma” programlarını kanıksamamız bu yüzden mi acaba? Televizyonsuz yaşadığım son on yılın sonunda, televizyonu açık bir eve girdiğimde, dayak yemiş gibi oluyorum. Televizyonunuz açıksa, sizin evde şiddet uygulanıyor demektir.

Bugün hâlâ annemle toplumsal/bireysel ideal konusunda tartışıyoruz. Annem benim ideallerimi -kendime mutlu, sağlıklı ve tatminkâr bir hayat sağlamak- yetersiz buluyor. Onun gözünde toplumu geliştirmek amacı ile kullanılmayan bir hayat, ziyan edilmiş bir hayat. Ve sonunda mutsuzluk var. Ben ise diyorum ki; kendini iyileştirmekten acizsen, kendi çocuğunla ilişki kuramamaktan muzdaripsen, o büyük davanın hepsi yalan. İnsanlığı seviyorsan, önce kendinden başlamalısın.

Oya Baydar’ın kitaplarından birindeydi. Eski solcu iki arkadaş birinin evinde sohbet ediyorlar. Eski günlerden, “kavga”dan, yenilgiden, düş kırıklıklarından, umuttan bahsediyorlar. Onlar konuşurken eve birinin kızı giriyor. 20′li yaşlarında alev kırmızısı saçlı, canlı, heyecanlı bir genç kadın. Coşku ile onlara dışarıdaki hayattan, müzikten, seyahatten, tüketim kalıplarının dışında bulunan mutluluktan bahsediyor. İki eski devrimci anneden biri alev saçlı genç kadını dinlerken “Devrim belki de budur” diye düşünüyor. İnsanlığın başkalarını değil, kendisini dönüştürmeye baş koymuş bireylerin liderliğinde ilerleyebileceğini; mutlu olmayı kendine amaç edinen insanların hâkimiyetinde haksızlığın sona erebileceğini anlar gibi oluyorlar. Bu devrimin bir günden diğerine gerçekleşecek bir şey olmadığını, bir değil birçok genç kuşağın önünde yenilgilerle dolu çok uzun bir yol olduğunu görüveriyorlar.

Okurken anladım ki o kız bendim.

Benliklerin evrimi bizim devrimimiz. Bizim devrin devrimi. Herkes kendi evriminden sorumlu. Bizim devrimde amacımız skaladaki yerimizi ermişe doğru taşımak. Herkesin mücadelesi kendine. Ütopyamız ermişlerin hâkimiyetinde bir yeni dünya düzeni. Davamız kendimize mutlu, tatminkâr, sağlıklı yaşamlar kurmak…

Ve

Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür,

Ve bir orman gibi kardeşçesine

Bu hasret bizim.

http://www.kuraldisidergi.com

KENDİ DETERJANINI KENDİN YARAT

29 Şub 2012 23 Yorum

by Evrim in ALINTILAR, YAZDIKLARIM

Adı çıkmaya görsün insanın, değiştirmesi zor, hele bu saatten sonra. İyisi / kötüsü de yok bu işin, yafta yapışıyor bir kere..

Bana yapışanlarında hesabını tutmak zor! Ama içlerinde sağır sultanın bile duyduğu ‘temizlik hastası’ demeleri. Göreceli elbette kime göre, neye göre derim ben buna gene. Gözünüzün önüne evde elinde bezle gezen bir tip gelmesin ya da durmadan sağı solu parmaklayıp toz kontrol eden.. Herkes gibi beni de en çok mutfağım, banyom ilgilendirir, hijyenik koşulların sağlanması gereken iki yer olduğu için. O sebeple her iki mekanda her gün mutlaka ve mutlaka kazıma işleminden geçerler..

Ve son yıllarda deterjan kullanımım –bilinçli seçim yapsam da- beni rahatsız etmeye başladı. Çünkü saklamaya gerek yok, ben cif ve domestosun hastasıyım! Sulandırmak gibi şeylerle kendimi kandırmaya son vermem gerektiğini bilsem de, "Bizim ülkemiz de, ne yazık ki insanlarımız da çok pis, yok ben kazınmaya devam edeyim bunlarla.." diye diye bugünlere geldim! Ama gelin görün ki ahir ömrümde ‘Yalan Dünya’ dizisindeki Servet Hanım gibi olmak istemediğimden olaya daha bir başka yaklaşmakta fayda görüyor ve bundan böyle başta kendimi sonra sizleri benzer bir bilinçle KENDİ DETERJANIMIZI hatta fazlasını KENDİMİZ YARATMAYA davet ediyorum! 

Ben

DOĞAL TEMİZLİK MALZEMELERİ

Ocak 2011

Nil Gün

“Geleceği Hatırlamak” kitabımı yazmadan önce evimde temizlik amacıyla kullandığım malzemelerdeki, insana ve doğaya zararlı elli beş bin kimyasal maddeden tümüyle nasıl kurtulacağımı araştırıyordum.

No İmpact Man (Zararsız İnsan) belgeselini izlemek de bu araştırmanın tuzu biberi olmuştu. İşte değişik sitelerden topladığım bilgiler:

Evinizde kullandığınız deterjan ve temizlik ürünlerinizi kendiniz yapabilirsiniz. Doğaya ve kendinize saygılı ürünler. Hem doğal hem ucuz.

Bedeli: Çok az emekle bu karışımları hazırlayabilirsiniz.

Ödülü: Kendi sağlığınız, ailenizin sağlığı ve gezegenin sağlığı. Ayrıca kimyasal temizlik malzemelerinden çok daha ekonomik.

Almanız gerekenler: Sirke, boraks, çamaşır sodası, arapsabunu, sodyum bikarbonat.

Boraks için not: Kolay kolay çözünmeyen bir madde olduğundan kaynar suda çözmek gerekir. Boraks maddesini www.hammaddeler.com sitesinde bulabilirsiniz. Bu sitede sodyumbikarbonat ve temizlik malzemelerinize katacağınız hoş kokulu çeşitli esanslar da satılıyor. Kovanıza ya da sprey şişenize birkaç damla damlatınca her yer mis gibi kokar.

Boraks bazı eczane veya büyük aktarlarda bulunabiliyormuş.

Sirke: Meyve ya da tahılların fermantasyonuyla elde edilen bir sıvıdır. Asitli içeriği Mikropları öldürmeye, yağı parçalamaya ve mineral kalıntıları çözmeye yarıyor.

Çamaşır sodası: Sodyum karbonat adlı bir mineraldir. Çok az miktarda yakıcı olup katı ve sıvı yağlar, kir ve pek çok petrol ürününün etkin temizleyicisidir. Aynı zamanda su yumuşatıcı ve sabun köpürtücü özellikleri de bulunur. Yakıcı özelliği nedeniyle, uygularken lastik eldiven kullanmak doğru olur. Zararlı kimyasal dumanlara neden olmaz. Klorsuz olanı tercih edin.

Boraks: Su, oksijen, sodyum ve bordan meydana gelen, antiseptik, antifungal, antibiyotik, koku giderici ve dezenfektan özellikleri olan doğal kaynaklı bir mineraldir. Küflenmeyi önler. Boraks yutulursa zehirlidir.

Karbonat: Sodyum bikarbonat, hafif aşındırıcı bir temizlik sağlar, beyazlatıcı ve koku giderici özellikleri vardır.

Uçucu bitkisel yağlar: Bitki kokularının özleri birçok parfümün ana maddesidir. Piyasada, özellikle doğal ürün satan dükkânlarda çeşitleri bulunabilir. Bir iki damla turunçgil, elma, çilek, nane vb. yağı ile eklenecek koku ev yapımı temizleyicilere hoş bir özellik kazandırır.

Bitkisel yağ tabanlı sıvı sabunlar (arapsabunu vs.): Bu tür sabunlar hayvan yağı içeren ya da petrol tabanlı sabunlara tercih edilmelidir. Arapsabunu asla çamaşır suyuyla karıştırılmamalı. Arapsabunu çamaşır suyuyla karışırsa, tıpkı çamaşır suyu + tuz ruhu ikilisi gibi zehirleyici olur.

Tarifleri uygularken, püskürtme amacıyla pompalı spreyler, silmek amacıyla yüzde yüz pamuklu bezler, sıkıştırılmış selüloz süngerler, doğal kıldan yapılmış fırçalar kullanılabilir.

Buğday Derneği’nin sitesinden alıntı yaptığım bu bölüm hepimizin hislerine tercüman oluyor:

Artık hiçbirimiz anneannelerimiz gibi evi süpürmüyor, çamaşırı küllü sularla yıkayıp güneşte kurutmuyor, yerleri arapsabunuyla fırçalamıyoruz. Buna vaktimiz yok. Temizlik için “hoş kokulu”, “beyazdan daha beyaz yapan”, “iz bırakmadan pırıl pırıl yıkayan”, “mikroplardan arındıran” yardımcılarımız var. Ancak evimizi, eşyalarımızı, giysilerimizi ve yediğimiz yemeğin artıklarını temizlerken (!) bedenimizi, suyu, toprağı, havayı, doğal ortamları nasıl kirlettiğimizin farkına varmıyoruz.

Oysa çevreyi ve insan sağlığını tehdit eden temizlik maddeleri yerine ev temizliği konusunda çevreye karşı sorumlu pek çok seçenek bulunuyor. Buğday Dergisi olarak derlediğimiz doğal temizlik maddelerinin çoğu modern, sentetik karışımların, doğal döngüye saygı ön planda tutularak hazırlanmış versiyonları. Ayrıca bu tarifler işinizi istediğiniz şekilde göreceği gibi, size tasarruf yapma olanağı da sağlıyor.

İtiraf edelim ki çoğumuz, ev temizlemek, ovmak ve yıkamaktansa başka bir iş yapmayı tercih ediyoruz! Acaba, vaktimiz olmadığı için mi bulaşıkları elde yıkamıyor, işi makinelere bırakıyoruz, yoksa makineler, gerekli kimyasallar, elektrik ihtiyacı ve benzer tercihlerimiz yüzünden mi her şeyin daha doğal olanına vaktimiz yok?

Üreticiler, önemli bir çoğunluğu evlerinin “tertemiz”, “dezenfekte edilmiş”, “mikropsuz” olması gerektiğine inandırmak konusunda son derece başarılı olmuşlar ve bunu yapabilmek için gereken ürünleri satmayı sürdürüyorlar: Tuvalet ve fırını temizlemek için asit, banyoyu dezenfekte etmek için fenol, mobilyaları cilalamak için damıtılmış petrol ürünleri, çamaşırlarımızı beyazlatmak için klor ve yalnızca evlerimizi temiz tutmak için çeşit çeşit diğer zehirli kimyasal maddeler…

Günlük yaşamda kullandığımız ürünler elli beş binin üzerinde kimyasal çeşidi içeriyor ve her yıl bunlara binin üzerinde yenisi ekleniyor. Birçoğu ise yeterince test edilmeden ve belirli bir mevzuata tabi olmadan piyasaya sürülüyor.

Bu ürünlerin büyük kısmı doğrudan kanalizasyona akıp sonunda da su sistemlerimize karışıyor. Sözünü ettiğimiz kimyasallar, sonunda “fazla yüklenme” olasılığı yaratarak vücudumuzda depolanıyor ve zehirli olma düzeyine ulaştığında çeşitli hastalıklara yol açıyor. (Kronik yorgunluk sendromu, alerjiler, karaciğer sorunları, lenf kanseri gibi.)

Evsel temizlik malzemeleri sadece toprağı ve su kaynaklarını değil, teneffüs ettiğimiz havayı da tehdit ediyor. Sprey boyalar, fırın temizleyiciler, dezenfektanlar, mobilya parlatıcıları ve diğer tüm sprey ürünler, birkaç gün sonra soluyacağımız havanın bir parçası oluyor.

Sadece kentlerde yaşayanların değil, kırsal kesimde yaşayanların da atık su sistemlerine neler gönderdiklerine dikkat etmeleri gerekiyor. Foseptik sistemler atık su sorununu çözmüyor; boyalar, çözücü, inceltici, ağartıcı kimyasallar, aseton, tuvalet temizleyiciler ve lavabo açıcılar ile diğerlerinde bulunan belirli kimyasal maddeler organik maddeleri parçalayan organizmaları zehirleyebiliyor. Oysa organik maddelerin parçalanması doğal döngünün işlemesi açısından zincirin olmazsa olmaz halkalarından birini oluşturuyor. Zehirli olmayan doğal temizlik maddeleri ise foseptik sistemi, içme suyu ve sağlık konusunda büyük yararlar sağlıyor.

İşte size tarifler:

Banyo temizliği (Ovarak)

1su bardağı karbonat
2 çorba kaşığı boraks
Bunları karıştırıp bir kaba ya da kavanoza koyun. Banyodaki her şeyi temizlemek için bunu kullanabilirsiniz. Temizlediğiniz yeri su ile durulayın. İsterseniz bir havluyla kurulayın.

Ya da

Sirke ve suyu eşit miktarlarda hazırlayıp temizlik için kullanırken bu karışımla ıslattığınız süngere biraz karbonat serpebilirsiniz.

Bulaşık için:
Elde yıkamak
1 su bardağı boraks
1 su bardağı karbonat
1 yemek kaşığı kaya tuzu
1 yemek kaşığı limon tuzu

İşte size yemek yapmaktan daha kolay bir bulaşık deterjanı tarifi. Bulaşıklarınız pırıl pırıl parlasın istiyorsanız, sirke de koyabilirsiniz.

Aynı karışım yüzey temizleyici olarak da kullanılabiliyor.

Elde yıkamak için bir başka öneri:

Elde yıkarken, bir kalıp saf sabunu tavaya rendeleyerek üzerine su ilave edin. Üzerini örtecek kadar su eklediğiniz karışımı hafif ateşte eriyinceye kadar pişirin ve sıvı deterjan gibi kullanın. ya da sünger ve zeytinyağlı sabun ile en ağır yağı bile yıkayabilirsiniz.

Yanmış tencere ve tavaları içinde patates kabukları olan suda bir gece bekletin ve sonra kaynatıp temizleyin. Ya da 1 çay kaşığı karbonat, 1 çay kaşığı tuz, yarım bardak sirke ve biraz suyu karıştırıp içinde kaynatın.

Bulaşık makinesi deterjanı

Bulaşık makinesinde eşit miktarlarda boraks ve çamaşır sodası kullanabilirsiniz. Ağır lekelerde soda miktarını artırabilirsiniz.

Parlatıcı haznesine ekleyeceğiniz elma sirkesi ile makinenin içi temiz kalır.

Veya deterjan gözüne toz haline getirilmiş kil, parlatıcı gözüne de sirke koyabilirsiniz. Bir daha deterjana ihtiyaç duymayacağınıza emin olabilirsiniz!

Mutfak yerleri için biraz arapsabunu ve yarım bardak sirkeyi on litre kadar ılık suda iyice karıştırın. Muşambalar için sirkeyi kullanmadan yukarıdaki tarifi uygulayabilirsiniz
Birçok yüzeydeki çatlak ve kuytu yerlere sodyumbikarbonat serpiştirip nemli bir süngerle de silebilirsiniz.

Buzdolabı için:
Kokuları çekmesi için hem buzdolabı hem de dondurucu bölümlerinde birer kutu karbonat bulundurun.

Ayda bir kez buzdolabını durdurup tüm yiyecekleri dışarı çıkarın. Bir fincan karbonat ve yeterince arapsabununu, dört litre sıcak suda karıştırın. Kutu ve tepsiler dâhil tüm yüzeyleri bu karışımla temizleyip yarım bardak sirke karıştırılmış sıcak suyla durulayın.

Cam için:
Bir çorba kaşığı arapsabunu
4 çorba kaşığı sirke
Bunları bir litre suya karıştırıp püskürterek kullanabilirsiniz.
Ya da;
2 çorba kaşığı çamaşır sodası veya boraks
3 bardak su

Cam temizliğinde yine püskürterek kullanabilirsiniz. Kurulamayı gazete kâğıdı ile değil pamuklu bezlerle yapın. Doğal keten bir havlu, temiz, nemli güderi bez veya kauçuk cam sileceği ile de temizleyebilirsiniz. Gazete kâğıdı da bu amaçla sıklıkla kullanılmaktadır ancak, nemlendiklerinde kimyasal duman verirler.

Çamaşır makinesi için:

Fosfat içermeyen deterjanları tercih edin veya toz sabun kullanın. Çamaşır sodasını sabunla beraber kullandığınızda hem parlak hem de beyazlatıcı özelliği kazanıyor.

Toz sabuna geçmeden önce çamaşırlarınızı bir kez sadece çamaşır sodası ile yıkayın. Bu yolla deterjan kalıntılarının sabun ile reaksiyona girip çamaşırlarınızı sarartma riskini ortadan kaldırmış olursunuz.

Çalkalama aşaması için yarım bardak sirke ilave ederek hem renklerin canlı kalmasını, hem de havlularınızın yumuşamasını sağlayabilirsiniz. Yumuşatıcı gözüne yarım bardak sirke koyarak, deterjan kalıntılarını giderip suyu yumuşatmanız mümkün.

Klorlu ağartıcılara alternatif olarak sıvı hidrojen peroksitten yapılmış beyazlatıcılar ya da toz halinde hidrojen peroksit kullanabilirsiniz.

Çok amaçlı temizleyiciler
Bu tür temizleyicilerin birçoğu amonyak ve klor içerir ve birlikte kullanıldıklarında ölümcül amonyum klorür gazını oluştururlar. Amonyak akciğerlerimiz için tehlike oluştururken, klorla karıştırıldığında kansere yol açan bileşikler oluşturabiliyor.

Bunun yerine;

İki tatlı kaşığı boraks* ve bir tatlı kaşığı** bitkisel kaynaklı sıvı sabun veya yeterince arapsabununu, bir litre sıcak suya karıştırarak her yüzeyde; yarım bardak çamaşır sodasını bir kova suya katarak alüminyum, fiberglas ve cilalı zeminler hariç tüm yüzeylerde kullanabilirsiniz. Yağ lekelerini çıkarmak için, ilk karışıma bir çorba kaşığı sirke veya limon suyu ilave etmek yeterli olacaktır.
Dezenfektan
4 litre sıcak su
Yarım su bardağı boraks
1 çorba kaşığı karbonat
İki çorba kaşığı çamaşır sodası,
Yarım bardak sirke
Biraz arapsabunu
Yerlere fırçayla uygulayabilirsiniz.

Fırın temizleyiciler
1 bardak karbonat ile 4 kaşık çamaşır sodasını karıştırın. Fırının tabanına bolca su serpin, sonra da kiri toz halindeki karışımla kaplayın ve üzerine biraz daha su serpin. Gece boyunca öyle beklesin.

Sabah, eski bir sünger ya da plastik sürtme teli ile kir ve yağları ovarak silin. Daha sonra süngere biraz arapsabunu koyup fırının kenarlarını, üstünü ve kapağının içini temizleyin, sabunundan iyice arındırmak için de ıslak bezle silin. Çok kötü lekeler metal sürtme teli kullanmanızı gerektirebilir.

Mikrodalga fırın

1 fincan karbonatı su ile karıştırarak bir macun yapın. Fırının kapağını ve içini sünger üzerine koyduğunuz bu karışımla temizleyin. Sonra da iyice durulayın. (Fırın ılıkken döküntülerin üzerine tuz serpip 2 yemek kaşığı sodyum bikarbonat ve 1 bardak sıcak su ile bulamaç yapıp, bununla temizliğinizi yapabilirsiniz. Temizlikte metal olmayan sert, kalın kıllı bir fırça da faydalı olabilir.)

Halılar ve kilimler
Halılarınıza mısır nişastası veya sodyumbikorbonat serpip (ortalama büyüklükte bir odayı kaplayan halı için bardak) 30 dakika bekledikten sonra elektrik süpürgesi ile süpürün.

Yeteri kadar arapsabununu sıcak suda köpürtüp uygun bir bezle sildikten sonra sirkeli su ile nemlendirdiğiniz bir bezle halının tüylerini yattığı yönde, zorlamadan silin.

Halı lekeleri
Çamur: Çamurun bulunduğu yeri tuzla ovun, bir saat kadar bekletin ve elektrik süpürgesiyle temizleyin.
Kahve: Sıvı soda ile lekeyi silin, süngerle temizleyin.
Kırmızı şarap: Kurumadan lekeyi tuzla kaplayın, kuruyunca elektrik süpürgesiyle temizleyin.
Meyve suları: Lekeye az miktarda kaynar su dökün ve süngerle silin.

Koltuk ve halı üzerinde genel leke çıkarmak için:
Arap sabununu süngerin üzerinde köpürtüp lekeye sürün, biraz beklesin, sonra sirkeli suyla silin. Çoğu leke bu yolla çıkar.

Tuvalet için:
Yarım bardak karbonat ile yarım bardak sirkeyi tuvalete dökün. Fokurdama yaratan bu kimyasal reaksiyon sonunda tuvaletiniz kokulardan arınmış ve temizlenmiş olacaktır. Yine fırçaladıktan sonra üzerine bir kova kaynar su döküp sifonu çekin.

Tıkanmış gider için öncelikle lavabo pompası ya da tesisatçı kılavuzu kullanın. Uygunsa lavabonun altını sökerek temizleyin. Mekanik çözümler daima kimyasal çözümlerden üstündür.

Tıkanmış olan gidere, yarım bardak karbonat ve yarım bardak sirke döküp 15 dakika bekletin. Daha sonra sıcak su dolu bir çaydanlığı gidere boşaltın.

Yağ lekeleri için bu karışıma bir çorba kaşığı sirke veya limon suyu ilave edin.

Yer ve yüzey temizliği:
Bir litre temizlik malzemesi elde etmek için:

İki tatlı kaşığı boraks
Biraz arapsabunu,
Çeyrek bardak çamaşır sodası
1 litre ılık su.

Hepsini karıştırarak kullanın.

Not: Cilalı zeminler hariç tüm yüzeylerde kullanabilirsiniz. Cilalı zeminler için aynı karışımı çamaşır sodası koymadan hazırlayın.

Kâğıt temizlik ürünleri
Kâğıttan temizlik ürünleri bir anda nasıl da, pamuktan havlularımızın, bezlerimizin yerini aldı. Sorgusuz, sualsiz kabullendik tuvalet kâğıtlarını, peçeteleri, havluları…

Kâğıt endüstrisinin “al, at” diyerek verdiği pasla, kendi kalemize bir güzel “gol” atıyoruz. Kolay, hazır, yıkama derdi yok, temiz görünümlü, alıyorsun bir sefer kullanıp atıyorsun. Oysa kendimizi, geleceğimizi atıyoruz çöpe.

Bir kâğıt havlu ne kadar kötü olabilir ki?

Yeterince kötü, açıkça söylemek gerekirse ölümcül olabilir. Kâğıt havlularla ilgili problem en başta dioksinin varlığından kaynaklanıyor. 75 üyeden oluşan kimyasal ailesine “dioksin” adı veriliyor. (Bunlardan biri Vietnam Savaşı’nda ABD tarafından bir silah olarak kullanılmıştı.)

Dioksinler, kâğıt sanayinde, klorla ağartma işlemi sırasında oluşuyor ve araştırmalar evlerimizde kullandığımız ürünlerde dioksinin izlerine dikkat çekiyor.

Araştırmacılar zehirli kimyasallar sıralamasında başı çeken dioksinlerin, östrojen gibi “doğal steroid” hormonlarını taklit ederek birçok biyokimyasal reaksiyonu başlattığından söz ediyor. En ufak miktarları bile, akne ve eklem ağrılarından uykusuzluğa, kansere, doğum bozuklukları ve bağışıklık sistemi zayıflığına kadar çeşitli rahatsızlıklara sebep olabiliyor.

Dahası dioksinler ve kuzeni “furans” yağda çözünür olduğundan bedenimizdeki yağ hücrelerinde birikme eğilimi gösteriyor. Dioksinlere anne sütünde dahi sıklıkla rastlanıyor. Bebekler yetişkinlere göre iki yüz kat fazla dioksine maruz kalabiliyor.

Satın aldığımız tuvalet kâğıtları, kâğıt mendiller, süt veya meyve suyu kartonları, tamponlar, kahve filtreleri, tek kullanımlık çocuk bezleri, peçeteler, kâğıt tabakalar vs. eğer klorlu ağartma işleminden geçiyorlarsa düşük dozlarda dioksin içeriyor. Dioksinler bu ürünlerin herhangi birinden yiyeceklere ve vücudumuzun duyarlı kısımlarına geçebiliyor.

Bu bileşiklerin en ufak miktarının bile laboratuar hayvanlarında kansere sebep olduğu belirtiliyor. ABD Çevre Koruma Bürosu dioksinleri “olası insan kanserojeni” sınıfına alıyor.
Kullandığımız bu ürünler çöplüklerde yakıldığında dioksinler, hava yolu, sanayinin kirlettiği su kaynakları, bu su kaynaklarıyla sulanan tarım ürünleri ve su ürünleri yoluyla da bize ulaşabiliyor.

Bu arada kâğıt hamuru ve kâğıt fabrikalarının atıksularının içerdiği tek zehirli madde dioksin değil. Ontario Çevre Bakanlığı’nın 1986 yılında yaptığı araştırmada alüminyum ve çinko dâhil dikkat edilmesi gereken 41 madde (benzen, kadmiyum, kurşun, civa PCB’ler, tölüen vs.) tespit edilmiş.

Dioksinlerden Korunmak
İyi haber; dioksinlerden, ağartılmamış veya klor içermeyen kâğıt ürünleri kullanarak kurtulabilirsiniz. Kötü haber ise; düşük talepten dolayı bunların piyasada bulunmalarının zor oluşu.
Diğer bir çözüm ise geri dönüşümlü kâğıt kullanmak. Geri dönüşümlü kâğıtlarda diğer ürünlere göre daha az ağartma yapılıyor. Düşük sıcaklıklarda çalışılıyor olması da geri dönüşümlü kâğıtta dioksin oluşumunu azaltıyor.
Avrupa’da birçok kâğıt fabrikasında, ağartma işlemlerinde klor yerine “oksijen”, “peroksit” ve “sodyum hidroksit” kullanılıyor. Fakat teknoloji değişiminin maliyeti kağıt endüstrisini bu alternatiflerden uzak tutuyor.

Hiç şüphe yok ki, bu problemin cevabı çevreci tüketicilerin yapacakları alışveriş tercihlerinde ve örgütlü tüketici baskısında, hatta kâğıt havlu gibi ürünleri hiç almamakta. Bizler bu ürünleri tüketmeyi sürdürdükçe, firmalar ekonomik açıdan başarılı kâğıt üretimlerini değiştirmeye girişmeyecekler.

Hadi tuvalet kâğıdından vazgeçemedik diyelim. Ama kâğıt havlu kullanmak zorunda mıyız?

Kişisel Bakım

Diş macunu
Diş temizliğini sağlayan en iyi vasıta misvaktır. Diş macunları, ağızdaki faydalı ve zararlı bütün mikropları öldürürken, misvak sadece zararlı mikropları öldürür.

Çoğu diş macunlarının içinde bulunan Triclosan adli madde hem anneye hem anne karnındaki bebeğe zarar veriyor. Yıllarca diş macunlarında kullanılan floridin sağlıklı olduğuna inandırıldık. Oysa florid denilen madde diş çürümesini zerre kadar önlemediği gibi sağlığa dünya kadar zararı var.

www.misdis.com sitesinden misvak tozu misvak macunu satın alabilirsiniz.

Saç bakımı
İki yumurta sarısını sıcak suyla iyice çırpın, saçınıza masaj yaparak yedirin, 10 dakika bekledikten sonra durulayın.

Alman papatyasını kaynatın, süzün. Yumurta akını çırpıp bununla karıştırın. Saçlarınıza iyice yedirip biraz bekledikten sonra durulayın.

Saçlarınızın parlaması için bir demet maydanozu yirmi dakika kaynatın. Suyunu durulama suyu olarak kullanın. Ayrıca 1 avuç ısırgan otunu iki bardak suda kaynatıp durulama suyu olarak kullanmanız da saçlarınızda parlaklık sağlayacaktır.

Vücut temizliği
Vücut temizliğinde dikkat edilmesi gereken en önemli nokta toz ve kirle kapanan gözeneklerin açılarak oksijen almasını sağlamaktır. Her gün sabunla yıkanmak vücut yağlarını alıp cildi kurulaştırabilir. Ayrıca çok sık ve fazla sürülen kremler de gözenekleri kapatarak oksijen alımını engeller, bu da cilt sağlığı için sakıncalıdır.

Her gün ılık suyla ve lifli bir bezle hafifçe yapılacak bir temizlik cildin nefes alması için yeterlidir. Ayrıca gerek oldukça ponza taşı da topuk ve nasırlar için kullanılabilir. Saç bakımı için daha çok bitkisel özlü doğal şampuanlar kullanmayı tercih edin. Sık sık şampuan değiştirmek de saçı yıpratır.

Siz de yorum ve önerilerinizi yazın. Deneyimlerinizi ve bilgilerinizi paylaşın. Hep birlikte fark yaratalım. Dev kimya şirketlerinin fütursuzca sağlığımızla oynamasına dur diyelim.

www.kuraldisidergi.com

YÜZÜNÜZÜ SEVİN..

26 Şub 2012 23 Yorum

by Evrim in ALINTILAR, YAZDIKLARIM

Ben de çok incelerim.

Tabii ilgimi çekerse, "İşte!" diyecek olursam.

Yüzlerce gördüğüm ‘yüzler’ içinde yıllar geçse de unutmadığım, unutamadığım yüzler, gözler, bakışlar, ifadeler vardır mesela.. Yaşanmışlıklarından mıdır, derinliklerinden midir kavrayamam bazen ama delip geçtiği, fazlaca etkilediği, beynime işlediği olur.

Söylemek istediğimin nasıl bir etkileşim olduğunu açıklamama gerek yok heralde..

…

Yılların yüzümüze bıraktığı her izin bir dediği var diye düşünürüz.. Eski fotoğraflarımıza bakarken ne kadar değiştiğimize şaşar kalırız. Özellikle belirli bir yaştan sonra merdivenleri birer birer inmektense daha ivedi adımlarla inmeyi tercih ettiğimiz aralar olduğunu gözlemleriz o fotoğraflara bakarken.. Huzurlu, yorgun, heyecanlı, keyifli, içkili, tedirgin, neşeli pek çok yüzümüzü görürüz o fotoğraflarda.. –tercih yazdım ama dikkatinizi çekerim-

Aslında içimizi..

Aslında benliğimizi, kişiliğimizi..

Aslında hayatımızı..

Ve öğrendim ki belkide geleceğimizi..

Yüzümüz bizi ele veriyor.. Sadece asıklığı ya da tebessümüyle değil.. Hatlarıyla.. Genetik faktör kurbanlarını, şanslılarını bir kenara koyarsak, yüz hatlarımız bizi kesinlikle ele veriyor! Düşündüm de, çokkkkk doğru tespit!..

Ben

GELECEĞİNİZ YÜZ HATLARINIZDA YAZIYOR

Şubat 2012

Jean Haner

Çin Yüz Okuma Sanatı

Yaşamınız boyunca kaç yüze gözünüz takılıp kaldı? Gördüğünüz her yüz benzersizdir, yalnızca o insan ruhuna aittir. İnsanların çoğu ebeveynlerden ve atalardan gelen bir gen karışımı yoluyla miras edinilen yüz hatlarının bir birleşimine sahip olduklarını ve yaşlanmaya bağlı olarak kırışıklıkların oluştuğunu varsayarlar. Her yüzün, o insanın kim ve neden o kişi olduğuna dair derin gerçekler taşıdığını asla tasavvur etmeyebilirsiniz.

Peki ya birisine sadece bakarak içinde kimin olduğunu söyleyebilseydiniz -nasıl bir yaşamı olmuş, nasıl düşünür, ne hisseder ve nasıl davranır? Ya evlendiğiniz günün neşesini, zor bir görevde öğrenilen dersleri ya da çocuğunuzun doğduğu o mucizevî anı kendi yüzünüzde görebilseydiniz? En önemlisi de, ya aynanızdaki yansıma içsel varlığınızın açığa çıkmasına yardımcı olan ve doğrudan ifadesine olanak tanıyan bir sırlar hazinesi olsaydı?

Birçok insan yüz okumanın bir eğlence, kozmetik cerrahi ile ilgili bir şey veya insanları sınıflandırmanın ya da yönetmenin bir yolu olduğunu düşünür. Aslında, akupunktur ve geleneksel Çin tıbbı ile aynı eski ilme dayanır. Bu bilgiye ait referanslar M.Ö.600’e kadar dayanan metinlerde bulunmuştur ve köklerinin M.Ö. 2697 ile 2597 arasındaki Sarı İmparator dönemine kadar izlendiği söylenir. İlk yüz okuyucuları, rollerinin rahip, sağaltımcı ve müşfik danışman karışımı olduğu söylenen yüksek eğitimli Taocu rahipler ve bilginlerdi.

Yüz okuma, ilk olarak bedenin her parçasının tüm bedenin bir ifadesi olduğu bütüncü inanışla ilintili olarak gelişti. Lazer ışınını bir imgenin bir bölümünden yansıtıp tüm resmi yarattığınız bir hologram gibi, yüz de tüm fiziksel benlikte neler olup bittiğinin eksiksiz ve mükemmel gösterimi olarak düşünüldü. Her önemli organın sağlık durumunun farklı bir yüz çizgisine yansıdığına inanıldı. Eski Çin’de, hekimlerin kadınlara dokunmaları yasaktı, hastalığı teşhis etmek için böylece yüz önemli bir teknik haline geldi.

Bu ilk hekimler, Batı’nın önemli bir bölümünün ancak birkaç on yıl önce kabul etme noktasına geldiği bir şeyin daha farkına vardılar: beden ve zihin dairesel bir etkileşim içinde var olur. Çin tıbbı, duyguların sağlıkta tamamlayıcı bir etken olduğunu çok önceden algılamıştı. Fiziksel ve zihinsel benlikler birbirinden ayrılamaz ve aslında vücudunuzun durumunu tetkik etmek için yüzünüzden okunan bilgi aynı zamanda duygusal doğanızın niteliklerini de ele verir.

O halde, Çin yüz okuma sanatı sağlık durumunuzu değerlendirmek üzere kullanılabilirken, öte yandan cebelleştiğiniz duygu örüntüsüne, bireysel güçlerinize ve zorlanmalarınıza ve hatta ilgi duyacağınız insanlara ve seveceğiniz işe parlak bir kavrayış getirir. En önemlisi, yüz okuma yaşamınız için elzem olan iki sorunun yanıtını verir: Siz kimsiniz? İçinizde nasıl bir çağrı duyuyorsunuz?

Yüzünüz genetiğinizin, çevrenizin ve yaşam deneyimlerinizin bir ürünüdür. Kim olduğunuzu, nereye gitmiş ve nereye gidiyor olduğunuzu gösterir; özgün potansiyelinizi ve mutlu olmak için neye gereksinim duyduğunuzu açığa çıkartır. Yüz hatlarınızdaki bilgi gerçekten anlamlı ve tatmin edici bir yaşam yaratmakta size yardımcı olacak harika bir kaynak olabilir. Tüm yapmanız gereken aynaya bakmaktır.

Yüz okuma ilk olarak Çin’de binlerce yıl önce bir sağlık tanılama yöntemi olarak gelişti ama gücü daha iyi kavrandıkça etkisi tıbbın ötesine yayıldı ve çöpçatanlık ya da iş yapılacak kişiyi seçmek gibi önemli yaşam kararlarında kullanıldı. Ancak zaman içinde, bu bilgi, feng shui gibi, halk arasında yavaş yavaş yozlaşarak bâtıllaştı. Taocu kökeninin zengin felsefesinden sıyrılınca, geriye sadece arkasındaki ilkelerin hiç idrak edilmediği bir sürü kural kaldı. Öyle ki, derinliğini kaybetti ve oldukça kaderci bir hale geldi. Yüzünüz yazgınızı belirlerdi. Eğer “uğursuz” yüz hatlarıyla doğmuşsanız sizin için olup olacağı bu kadardı!

Bu bakış açısı, günümüz bir yana, kadim Çin’de bile faydalı ya da anlamlı değildir. “Kötü” ve “iyi” yüz hatlarının olduğunu varsaymak, aklı, hiç kimseye yararı olmayan bir dizi korkuya dayalı bildirime indirger.

Yüzünüz yalnızca herhangi bir andaki içinizdeki sizin bir yansımasıdır. Siz değiştikçe görüntünüz de değişir. Geleceğiniz yüz hatlarınıza, sadece o ana kadarki kişiliğinizi yansıttıkları kadarıyla yazılmıştır. Siz kendi içinizde dönüştükçe, o da değişir. Geleceğiniz önceden belirlenmemiştir.

Yüzünüz yaptığınız her ayarı yansıtır. Kişisel gelişim ve değişim yaşayan insanlarda çarpıcı fiziksel değişikliklere tanık oldum. Kaşların farklı bir şekilde büyüdüğünü, dudakların değiştiğini ve kırışıkların azaldığını ya da kaybolduğunu gördüm. Bazen cilt, kıkırdak ve kemik yapısının bile içteki gerçek çalışmanın bir sonucu olarak değiştiği görülür. Yüzünüz içsel olarak kim olduğunuzun gerçek bir aynası gibidir.

Buda’ya atfedilen harika bir alıntı vardır: “Bugün kim olduğunuz dünkü seçimlerinizin sonucudur, yarın kim olacağınız bugünün kararlarının sonucu olacaktır.” Yüzünüz, geçmişte kim olduğunuzu ve bunun dönüştüğünüz insana nasıl katkıda bulunduğunu gösterir.

Değişmek için gücünüz her an ve hep vardır.

http://www.kuraldisidergi.com