YETENEKSİZ SAYILMAM AMA..

08 Oca 2012 26 Yorum

by Evrim in YAZDIKLARIM

Yetenekli olmak başka bir şey, özel bir şey.. Annem mesela.. Çizgisini filan geçtim, elinin yatkınlığı inanılmazdır, her şeye demek istiyorum.. Hani tamam evet mutfak konusunda az buçuk bana da geçmiş, sevmem öyle robotları mobotları, peynir keseceğim, salata yapacağım diye tahtayı çıkaran tiplerden değilimdir.. Herbir şeyleri elimde tak tak, tık tık tahtada keser gibi şekillendiririm maşallah.. Ama işte çok kıl bir peynir ise –dağılan vesaire ya da et- o vakit tahta çıkar ya da ellerim çentik çentik çentik –yeter mi- olunca tamam derim çıkar şunu, o zaman… Ay ne diye bu kısmı bu kadar uzun anlattımsa.. Sanırım toptan beni yeteneksiz sanmayın diye giriş yapmaya çalışıyorum..

Naz’ın gün geçtikçe gelişen çizgisi ile birlikte, kendimi daha da fena hissediyorum.. Tabii bu arada bana göre şahane, mutlaka bu yaş grubunun hepsi öyledir ya da çok çok daha iyileride vardır. Fakat ben hem çizdikleri hem de el becerisi ile ortaya çıkardıkları, kafadan uydurup yarattıkları karşısında kendimi çok yetersiz buluyorum..

Ve bunu bağladığım bir tek yer var üzülerek de olsa.. İlkokul öğretmenimin yetersizliği… Okulumun diyemeyeceğim çünkü bizim buraların hatırı sayılır –şu an bile – bir devlet okuluydu. El becerisi geliştirmek şöyle dursun olanıda yok edecek türden bir öğretmendi benimkisi ve hiç de sevmezdim zaten.. Sinirli, mükemmeliyetçi sadece en ön sıra dizi dizi incilerini seven kollayan, apartman görevlisinin kızı Arzu’yu hiççççç sevmeyen. Ben biti ondan kaptım diye yerimi ayırırken kıza cüzzamlı gibi davranan, hediye manyağı, işte böyle basbayağı adam ayıran kayıran.. Bize boyuna kızını ve oğlunu ve  onların yurt dışında aldıkları eğitimi anlatan, hazımsız biriydi.. Hep derim ya.. Öyle bir öğretmenden sonra öğretmenliği seçmem ya mucize ya kasıtlıdır hayatımda! Hiç iyi hatırlamıyorum o yıllarımı.. Ama arkadaşlarımı çok severdim falan filan işte başka başka sebeplerden cazipti okul..

…

Şimdi çocuklar kağıda iki çizik atıyor eve onu bile yolluyor okullar.. Hatta Naz’ın eski okulunda itiraf ediyorum sinir olurdum ben, "yeter ama artık bu kadarıda, her karalamayı yolluyor bunlarda." diye.. Tabii o zaman 3 vardı yoktu şimdi çizgiler değişip anlam kazanınca, yollanan şeylerin değeri, niteliği, niceliği, sıklığı her şey değişiyor haliyle..

Bu kadar uzun uzun resimdi, çizgiydi yazdım yazıyorum çünkü bugün çok güzel bir tesadüf eseri bir uzman ile tanışma & konuşma imkanım oldu. Ben kalem, kağıttan, resimden alamıyorum deyince ; bu yaş döneminde çizgilerle kendini ifade etmede bir patlama yaşandığını ve bunun en sağlıklı ifade stillerinden biri olduğunu söyledi.. Daha doğrusu kendini rahatlatma yollarından en verimlisi.. Daha küçük yaşlarda, "anne sana bunu çizdim." gibi sevdiklerine sürekli resimler yapıyor olmak yerini hayatını, isteklerini, tüm hayal dünyasını resmetmeye bırakırmış.. Ancak bu her çocukda olmazmış.. Hemen Naz’ın tv izleme halini sordu, neredeyse hiç dedim.. "Eskiden izlerdi, çokda severdi ama bu yaz bıraktı" diye anlattım.. Kadın coştu adeta, sarılıp öpecekti.. "Boşa tebrik etmeyin" dedim, "Batman’den korktu uzaklaştı şimdi birkaç sevdiği cd dışında izlemek istemiyor.. Yoksa benim yönlendirmem ve koyduğum kısıtlamalar ile olmuş birşey değil.."  "Şükredin" dedi..

Unuttum ben tabii nasıl bir şeydi, "Tamam Nazcığım bugünlük yeter." demelerimi..

Naz şimdi sade oyunlarında, odasında, resimlerinde oyalıyor kendini.. Kimine göre uzun saatler bu çok zor.. Bana göre artık çok normal.. Arkadaşları geldiğinde cd izlemek istiyorlar, ben de, "o senin misafirin ama.." gibi belkide hiç doğru olmayan bir dayatmaya gidiyorum o zaman oturup kuzu kuzu izliyor..

…

Yarın yarışı var kızımın..

Bu dönemi kapatıyoruz yüzmede..

İkinci dönemde dilerim grubundaki tek kız ve tek anasınıfı Naz olmaz..

ps: keşanlı ali’nin hastasıyım demiş miydim? bakışlarının durumu nedir bu adamın ya? bir insan gözleriyle nasıl bu kadar çok şey ifade edebilir? gerçek hayatında da böyle bir insan nejat işler.. yani öyledir heralde..

ps: tube yorumlarına yoğun ilgi var, muazzam postalar alıyorum.. sadece sana özel bir bölüm açacağım en sonunda.. karşılıklı yorumlaşıp durun.. diyorsun ya, "blogunu benim için okuyorlar" diye, doğrusun..

Ben