SANTA’S LITTLE HELPERS PROUDLY PRESENT..

29 Ara 2011 29 Yorum

by Evrim in YAZDIKLARIM

Günlerdir hatta abartmıyorum haftalardır kafamı toplayıp, masamı toplayıp, derlenip toplanıp, neticede mutlaka bir toparlama işleminden geçip, geçilip yazamıyordum. Nihayet alıntılardan hariç bizzat kendi zihnimden fışkıran bir yazı ile işte karşınızdayım.. !!

O gün bugün derken kıpkırmızı bir Yeni Yıl yazısı kısmet oldu.. Pek iyi oldu, yerinde ve zamanında oldu özelliklede takvim tutmazlığı ile meşhur bir kişilik olarak bana itina ile ‘kapak oldu’.. –yeni yetmelerin üretmelerine kızarken bu ifadeye de pek bayılır oldum ya sormayın gitsin bu arada! -

Efendim 2011 değerlendirmesiyle başlangıç yapmak istiyorum…

Ben bu nadide yıldan pek bir halt anlamadım desem en yerinde lafı etmiş olurum.. Bir geldi, bir geçti.. Gerçi bir öncekide öyle olmuştu ama aydınlanmalar zaman almıştı oysa geçen sene tam yeni yılda başlamıştı her şey.. Bütün o karmaşa, değişim, dönüşüm ne varsa hepsi yeni yılda kilitlenmişti. Çözülmelerden sonra insan her zaman rahata kavuşacak diye bir şey yok, kimisi bünyeye ağır geliyor, kimisi bir kaç beden büyük.. Cuk oturanları alıp giyip yola devam ediyorsunuz etmesine ama diğerlerine şekil verene kadar, harmanlayana kadar zamanda geçiyor.. Gene pişme süresi, gene kıvam tutturma çabası, gene lezzeti yerinde mi derdi.. Siz bunlarla meşgulken hayat size rağmen akıyor, dedikleri gibi hem de ne akış.. Birileri darlanıyor, birileri alınıyor, birileri üzülüyor, birileri mutluluktan uçuyor, birileri halin nice demiyor, birileri bihaber, birileri almış başını gitmiş, birileri içten, birileri yamacınızda, birileri elinizi tutuyor, birileri kuyu kazıyor, birileri laf üretiyor, birileri yüze gülüyor, birileri arkanızdan gülüyor, birileri sımsıkı sarıp sarmalıyor, birileri sizi sarmalarken karşıdakine göz kırpıyor..

Uzunun kısası hayat hepsiyle akıyor akıyor akıyor, zaman karşı konulmazlarıyla devam ediyor..

Ve sözde koca 2011’den geriye, öze kalan; ‘iki gözümün görmediğini, gönül gözüm mutlaka gördü, görmeyi öğrendi’. Evet senenin sonunda fark ettiğim en önemli deneyim, çıkarım bu benim.. İki ucunda bol olduğu bir seneydi.. Çok talihli ve çok talihsiz hadiselerin yaşandığı bir yıl oldu benim için.. "Ne şans ama!" deyip diz dövdüğüm de, şükrettiğim de çok oldu bu sene.. Dönüm noktası sayılabilecek başlangıçlarım oldu kendim ve kızım adına.. Üzüntüden de ağladım, sevinçten de..

Belki de sırf bu nedenle gözümün görmediğini de görmeyi öğrendim..

İki ucu deneyimlemekten, sadece bir ucu mesken bellememekten..

…

Biliyorsunuz NAZANNESİ’nin hiç bozulmayan geleneği her sene aynı yazıyı yeniden kopyala yapıştır yapıyor olmam ve dileklerimi önce kendime sonra size anımsatıyor olmam.. Bu sene de bozmuyor ve hemen ekliyorum.. Sevgiyle..

‘Tüm sevdiklerim ve kendim için,

Önce sağlık diledim 2012’den…

Beraberinde huzur diledim, içimize yerleşen, kolay kolay terk etmeyen bir huzur…

Sonra neşe diledim hepimiz için, yüzler gülsün istedim, gözlerle birlikte…

Şans diledim bol bol 2012’de…

Şöyle cömert olanından…

Aşk diledim hepimize 2012’den,

Sarıp sarmalayan, ölümsüzlüğü andıran bir aşk…

Para istedim kararınca, abartıya kaçmadan,

Elimizin kiri olacak olan ihtiyaç kadar para…

Önce istemeyi bilmeli insan,

Sonra inanmalı dileklerine, gerçekliğine…

Aklın yolunun teke çıktığı inancıyla istedim sevdiklerim ve kendim için…

Gerçeğe dönüşüne seyirci olduğumuz yeni bir yıl umuduyla…

Kucakladım hepinizi..’

Ben

ps: bugün naz’ın santa’s little helpers adlı sahnesi vardı.. mükemmeldi, kusursuzdu, muhteşemdi.. bütün çocukları tebrik ediyorum, ingilizce öğretmenlerimizi ve okulumuzu da.. bakın bu da çocuklarımıza verilen yılbaşı armağanlarından biri.. sınıf öğretmeni ve naz, ben bayıldım.. tabii kar tanelerinden bu kadar görülebiliyor..